Trintelen

Uit Genealogie Limburg Wiki
Ga naar: navigatie, zoeken

Trintelen (Limburgs: Dringsele) is een gehucht bij Eys, dat gelegen is in de Zuid-Limburgse gemeente Gulpen-Wittem (Nederland).

Vanuit het dorp Eys gezien ligt Trintelen boven op een heuvelplateau, dat het Plateau van Eys genoemd wordt. Het plaatsje wordt gevormd door lintbebouwing langs de weg van Eys naar Ubachsberg en enkele zijwegen. Een deel van deze bebouwing, aan de kant van Ubachsberg, ligt voorbij de borden die het einde van de bebouwde kom aangeven. Deze huizen liggen op het grondgebied van de gemeente Voerendaal en worden daar de buurtschap Mingersborg genoemd, officieel Mingersberg.

Geschiedenis

Het gehucht is ontstaan rond de Trintelerhof. Dit hof met landerijen was in 1717 in leen gegeven aan de Heer van Schell. In 1756 blijkt de Maastrichtse burgemeester Jean Léonard Olislagers Heer van Drintelen te zijn. Trintelen kwam in 1845 in het bezit van jonkheer P.A. Kerens. Zijn dochter, barones de Crassier, erfde het goed in 1862.

Monumenten

  • In Trintelen/Mingersborg staan een aantal bezienswaardige eeuwenoude boeren hoeves, waaronder de meer dan 500 jaar oude Trintelerhof.
  • Op de kruising tussen de weg van Eys naar Ubachsberg en de weg naar Wijlre staat de monumentale Bernardushoeve. Deze laatstgenoemde bestond oorspronkelijk uit twee verschillende hoeves, maar wordt tegenwoordig gebruikt als appartementencomplex.
  • Verder staat er bij dezelfde kruising een kleine Mariakapel.
  • Midden op een andere driesprong staat een puthuis met een ruim 70 meter diepe waterput, één van de hoogstgelegen van Nederland. De put is al vele eeuwen oud, maar het vroegere puthuis werd in 1953 afgebroken en vervangen door het huidige en nog eens in 1982 herbouwd (op het puthuis staat het jaartal MCMLXXXII in Romeinse letters).
  • Op de Vrouwenheide staat op 215 meter boven NAP de hoogstgelegen windmolen van Nederland. Om meer wind te kunnen vangen is de molen bovendien op een kunstmatige verhoging gebouwd. Deze zogenaamde "beltmolen", die volgens de gevelsteen uit 1867 stamt, brandde tijdens de Tweede Wereldoorlog af en is pas jaren later, vanaf 1980, geheel herbouwd en werd in 1990 feestelijk geopend. Thans wordt het enkel nog gebruikt als woonhuis.